Όταν τρώτε γλυκά με γάλα και αυγά, δεν τα λιγουρεύομαι πια γιατί δεν τα αναγνωρίζω ως φαγητό. Είτε η σοκολάτα σας έχει γάλα αγελάδας είτε γάλα γάτας, για μένα είναι το ίδιο. Προτιμώ μια σοκολάτα, ένα μπισκότο, ένα κέικ χωρίς εκκρίσεις ζώων. Δεν είναι δύσκολο να το βρω. Έχει σε όλα τα περίπτερα και στο σούπερ μάρκετ.
Όταν είμαστε στην ταβέρνα και ταΐζεται με ζώα τα παιδάκια σας, «σας ζαλίζω» γιατί θλίβομαι βαθιά, μιας και εγκρίνετε μπροστά στα παιδιά σας την δολοφονία όντων που αισθάνονται πόνο και φόβο, όπως κι εμείς οι άνθρωποι, -άραγε θα τα παροτρύνατε να φάνε σκυλάκια ή αλεπουδάκια; - και ταυτόχρονα γεμίζετε με δηλητήρια τα σώματά τους (ατμοσφαιρικούς ρύπους, ορμόνες, φυτοφάρμακα συσσωρευμένα στις σάρκες τους και αντιβιοτικά). Προτιμώ ένα πιάτο φάβα ή φασολάκια, πατάτες και μια σαλάτα. Άλλωστε να βρεθούμε και να μιλήσουμε συναντηθήκαμε.. μπορώ να το κάνω το ίδιο όμορφα κι έτσι.
Όταν τους αγοράζετε χρυσόψαρα σε γυάλες και πουλάκια ή κουνελάκια και ποντίκια σε κλουβιά τους διδάσκετε πως τα ζώα είναι αντικείμενα, δεν έχουν ζωή δική τους και υπόσταση, υπάρχουν μόνο για να μας κάνουν χαρούμενους και μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε όπως εμείς οι άνθρωποι θέλουμε. Αυτό ΔΕΝ είναι σεβασμός στα ζώα, ούτε φιλοζωία! Προτιμώ, να πάω μια βόλτα στη φύση και να δω όποιο ζώο γίνεται εκεί. Σπίτι του κι ελεύθερο.
Όταν τα πηγαίνετε σε τσίρκο και πάρκα κι ενυδρεία, καλλιεργείτε την αδιαφορία τους για το αν τα ζώα έχουν οικογένειες, αν υποφέρουν μακριά τους, μακριά από το φυσικό τους περιβάλλον και σε συνθήκες εγκλεισμού, πείνας και ταλαιπωρίας. Ότι το χρηματικό κέρδος είναι υπεράνω του πόνου και της αθλιότητας. Καλύτερα να δω ένα ντοκιμαντέρ. Ή να πάω σε ένα μουσείο φυσικής ιστορίας. Ή τίποτα!
Θέλω λοιπόν υπερήφανα να σας πω, πως έτσι νιώθω.
Αγαπώ και σέβομαι τα ζώα, όλα τα ζώα. Δεν τα διαχωρίζω.
Για μένα είναι όλα όντα που έχουν αξία και δικαιούνται να ζήσουν και να χαρούν. Σεβασμός σημαίνει αγάπη.
Δεν με νοιάζει τι έκαναν οι πρωτόγονοι άνθρωποι!
Δεν με απασχολεί αν έχω ή όχι κοφτερά δόντια!
Δεν έχει σημασία πια είναι η κουλτούρα μου, οι συνήθειες και τα έθιμά μου που μέχρι τώρα αφορούσαν τη σφαγή των ζώων και την εκμετάλλευση των σκλάβων και των γυναικών!
Δεν αξιολογώ την γεύση σαν πιο σημαντικό πράγμα από την ζωή την ίδια!
Δεν τα βλέπω ως φαγητό ή σαν τρόπο ένδυσης ή διασκέδασης.
Κι αυτό διδάσκω στο γιο μου! Και δεν νιώθουμε κανένα περιορισμό και καμία δυσκολία. Το αντίθετο. Νιώθουμε μια απίστευτη ελευθερία και θετική αύρα να μας τυλίγει. Και από μόνος τους με ρωτάει πια αν μπορεί ή όχι να πάρει κάτι που του προσφέρουν.
Μπορώ να ζήσω και να μεγαλουργήσω με απίστευτη υγεία στο σώμα μου; ΝΑΙ! Τότε γιατί να τα φάω;
Μπορώ να φορέσω π.χ. βαμβακερά και λινά; ΝΑΙ! Τότε γιατί να βάλω δερμάτινα;
Μπορώ να διασκεδάσω χωρίς να υποφέρει κάποιο ζώο; ΝΑΙ! Τότε γιατί να το κάνω;
Καταλαβαίνω πώς σκέφτεστε οι περισσότεροι γιατί κι εγώ έτσι σκεφτόμουν κάποτε. Αλλά μιας και συνυπάρχουμε, και κουβεντιάζουμε κι αλληλεπιδρούμε, σας ενημερώνω πώς σκέφτομαι πια και σας ενθαρρύνω φυσικά να το σκεφτείτε και, γιατί όχι, να κάνετε το ίδιο. Τόσα έχουμε αλλάξει, γιατί όχι και τον τρόπο που βλέπουμε τα ζώα.. Ένα κλικ είναι. Μετά όλα τα «προβλήματα» λύνονται και όλες οι απορίες απαντώνται. Δηλαδή, αν κάποιος νομίζει πως δεν αντέχει χωρίς τυρί και «πετσούλες», τι να λέμε για την πρωτεΐνη και για τη σόγια κι όλες τις απορίες που έχουν οι περισσότεροι. Εγώ τα ξεπέρασα όλα αυτά.
Είμαι ο ίδιος άνθρωπος, απλά σε μια καλύτερη εκδοχή μου.